Szkoła rusza z Tygodniem Przeciwdziałania Przemocy Rówieśniczej
W dniach 28 września – 2 października 2026 roku w szkole realizowany jest Tydzień Przeciwdziałania Przemocy Rówieśniczej pod hasłem „NIE STOJĘ OBOK – WIDZĘ – REAGUJĘ – WSPIERAM”. Placówka zachęca rodziców do włączenia się w działania i rozmowy z dziećmi.
Uczniowie przez cały tydzień będą zdobywać umiejętności rozpoznawania zachowań krzywdzących, bezpiecznego reagowania, wspierania rówieśników oraz szukania pomocy. Zajęcia zostaną dopasowane do wieku dzieci i poprowadzone w sposób, który nie wymaga publicznego opowiadania o osobistych doświadczeniach przemocy.
Wspólny komunikat: krzywdzenia nie bagatelizujemy
Szkoła podkreśla, że proszenie o pomoc jest oznaką odpowiedzialności, a nie „donoszeniem”. To ważny przekaz, który ma wzmocnić poczucie bezpieczeństwa wśród uczniów.
Jak rodzic może rozpoznać przemoc rówieśniczą?
Dziecko nie zawsze powie wprost, że jest krzywdzone. Sygnałami mogą być: nagła niechęć do szkoły, bóle brzucha lub głowy, wycofanie, rozdrażnienie, problemy ze snem, pogorszenie nastroju, unikanie telefonu lub nerwowe sprawdzanie wiadomości. Pojedynczy objaw nie przesądza o przemocy, ale warto spokojnie zapytać, co się dzieje.
Gdy dziecko mówi o krzywdzeniu – co robić?
- Wysłuchaj bez przerywania i oceniania.
- Powiedz: „Dobrze, że mi powiedziałeś/aś. Chcę Ci pomóc.”
- Zapytaj spokojnie: co się wydarzyło, gdzie, od kiedy, jak często i kto był obecny.
- Nie obwiniaj dziecka i nie wymagaj, żeby „samo sobie poradziło”.
- Jeśli sytuacja dzieje się w Internecie – zachowaj wiadomości, screeny i inne dowody. Nie rozpowszechniaj ich dalej.
- Skontaktuj się ze szkołą i przekaż konkretne informacje. Ustal, kto zajmuje się sprawą i kiedy otrzymasz informację zwrotną.
- Obserwuj, czy po podjęciu działań krzywdzenie rzeczywiście się zatrzymało.
Czego lepiej nie mówić?
„Nie przejmuj się.” „Oddaj mu.” „Musisz być twardszy/a.” „Po prostu ich ignoruj.” „Na pewno coś zrobiłeś/aś.”
Gdy dziecko było świadkiem
Porozmawiaj o tym, że pomoc nie oznacza narażania siebie. Świadek może nie dołączać do wyśmiewania, nie przesyłać krzywdzących treści, wesprzeć osobę krzywdzoną, odejść po pomoc i powiedzieć zaufanemu dorosłemu. Zgłoszenie przemocy nie jest „donoszeniem” – jest działaniem na rzecz bezpieczeństwa.
Gdy dowiadujesz się, że Twoje dziecko krzywdzi innych
Nie bagatelizuj, ale też nie sprowadzaj rozmowy wyłącznie do kary. Ustal fakty, jasno nazwij granicę („krzywdzenie nie jest akceptowane”), zatrzymaj zachowanie, współpracuj ze szkołą i pomóż dziecku zrozumieć skutki oraz naprawić szkodę w sposób bezpieczny dla osoby pokrzywdzonej.
3 pytania, które warto zadać dziecku w tym tygodniu
- Po czym poznajesz, że żart przestał być żartem?
- Co możesz zrobić, kiedy widzisz, że ktoś jest krzywdzony?
- Do jakiej konkretnej osoby w szkole możesz pójść po pomoc?
Szkolna ścieżka pomocy
Nauczyciel / zaufany dorosły / wychowawca, pedagog / psycholog, dyrektor / wicedyrektor.
Kontakt do szkoły: 857313168
Źródło: Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Boćkach
Fot. facebook.com
